{"id":1361,"date":"2012-12-14T21:55:05","date_gmt":"2012-12-14T20:55:05","guid":{"rendered":"http:\/\/groetenuitbobeldijk.nl\/ontspanningspraktijk\/?p=1361"},"modified":"2012-12-14T21:58:54","modified_gmt":"2012-12-14T20:58:54","slug":"in-memoriam-sjoerd-link","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/groetenuitbobeldijk.nl\/?p=1361","title":{"rendered":"In Memoriam Sjoerd Link"},"content":{"rendered":"

Onderstaande teksten verschenen op internet in de dagen na het overlijden van Sjoerd Link. Groeten<\/em> heeft ze verzameld en hieronder geplaatst.<\/p>\n

‘Ik kwam, ik was, ik ben geweest’<\/h1>\n

www.vandaag.nl Gepubliceerd op 06 december 2012<\/p>\n

Sjoerd Link 1933 – 2012Ik kwam, ik was, ik ben geweest- aanhef overlijdensadvertentie Sjoerd Link -De tekst uit de aanhef roept de vraag op of\u00a0 de op 3 december jl. overleden Sjoerd Link ook heeft overwonnen. \u2018Ja\u2019, durf ik wel te zeggen, \u2018Sjoerd heeft in ieder geval zichzelf overwonnen.\u2019<\/p>\n

Als jonge dertiger schudde hij eens met z\u2019n hoofd, dacht \u2018wat ben ik nu eigenlijk, een dooie boekhouder of een mensenmens met alles erop en eraan (?)\u2019, wist het antwoord eigenlijk allang en besloot vormingswerker te worden. In z\u2019n achterhoofd begon toen heel voorzichtig een theaterlampje te gloeien. Volgens het clich\u00e9 is de rest geschiedenis. Via het vormingswerk kwam hij in de wereld van het amateurtoneel terecht en toen hij daarin naam had gemaakt, richtte hij in Bobeldijk z\u2019n eigen\u00a0 theater op. Sjoerd is er geweest, weet niet alleen zijn familie, zijn leven is niet onopgemerkt gebleven, zeker niet bij de liefhebbers van amateurtoneel in oostelijk West Friesland.<\/p>\n

De bekendheid van Sjoerd Link in West Friesland had vooral van doen met het theater dat hij van een bollenschuur had gemaakt. De offici\u00eble opening ervan vond plaats in oktober 1985. Voor die tijd had Studio 88 zijn waarde al bewezen als repetitieruimte. In de jaren na de opening ontwikkelde de toneelschuur zich aanvankelijk ongemerkt tot een accommodatie waar voorstellingen voor kinderen werden gehouden.<\/p>\n

Vanaf het begin streefde Sjoerd ernaar om elke week met een berichtje over Studio 88 in de krant te komen. \u2018Naamsbekendheid, daar begint het mee\u2019, was zijn vaste overtuiging. De tijd gaf hem daarin gelijk. || Eind jaren zestig van de vorige eeuw was vormingsleider Sjoerd in z\u2019n vrije tijd gangmaker van jeugdclub De Schakel in Zwaag. Toneelspelen was \u00e9\u00e9n van de activiteiten waarmee hij de leden van de club aan zich bond. Ze repeteerden en voerden toneelstukken op als Trali\u00ebn trekken (Roger Pieters), Op weg naar Tar (Fernando Arrabal) en Een slok aarde (Heinrich B\u00f6ll). De eigenwijze jeugdclubleden deden of ze de stukken begrepen – een zinnetje als \u2018Het gaat er om te weten waar de wind vandaan komt\u2019, vroeg natuurlijk wel om enige discussie – en speelden er lustig op los. Aan Op weg naar Tar deed mijn vriendinnetje mee en bij \u00e9\u00e9n van de uitvoeringen van het stuk maakte ik daarom kennis met Sjoerd. Bij Een slok aarde behoorde ik tot de spelersgroep. Toen het Westfriese amateurtoneel in de gaten kreeg dat die Link uit de Wieringstraat in Zwaag aardig kon regisseren wisten ze de weg naar zijn voordeur te vinden.<\/p>\n

Voor zover ik weet hebben de toneelverenigingen Tonegido (Westerblokker), De Rozenstruik (Oostwoud), Kunst Adelt Het Leven (Venhuizen) en Het Mosterdzaadje (Wijdenes) volop van zijn bevlogenheid en vakmanschap geprofiteerd. Bij Tonegido heb ik in het inmiddels gesloopte Dorpshuis op de hoek Westerblokker\/Kolenbergstraat nog een aantal keer onder zijn regie meegedaan. In de eenakter Fietsen in het donker (Kees Holierhoek) waagde Sjoerd zich als meespelende regisseur zelf op het toneel. Op de foto met het finishdoek staat hij rechts. In 1978 verhuisde hij naar een huis met bollenschuur in Bobeldijk. De verhuizing was de beslissende stap op zijn weg naar een leven als zelfstandig theaterman. In de periode tot aan de opening maakte hij met\u00a0 toneelgroep Toverlink voorstellingen waarmee hij stad en land kon afreizen. Met Een draad in het donker (Hella S. Haasse) had hij bij tal van plaatselijke afdelingen van de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen succes. De eigen productie M\u2019n lieve Herbert liet zich moeilijker verkopen. Tot aan de opening van Studio 88 werd ik met regelmaat bij zijn plannen betrokken. Na die tijd bezocht ik zijn studio zo nu en dan om er met een eigen groep te repeteren. In de winter van 1987 hielp Sjoerd me met het verhuizen van Zwaag naar Wijdenes. Het was eerlijk gezegd vooral zijn toneelbus die ik toen nodig had. Sindsdien bleef ons contact beperkt tot toevallige ontmoetingen op parkeerplaatsen en in winkelstraten. Bij zulke ontmoetingen hikte de tijd en raakten onze agenda\u2019s in de war.<\/p>\n

De groepsfoto – gemaakt in de toneelschuur – betreft het gezelschap dat Een draad in het donker speelde. Sjoerd zit helemaal rechts in de middelste rij. Zijn meer dan trouwste medewerker Jenny van der Vuurst staat met hoofdschaduw achteraan in het midden. Rechts naast haar staat ondergetekende.<\/p>\n

Mindert Mulder<\/strong><\/p>\n\n\t\t